Тры вадаплавы адплылі Ў далеч, далеч морскай гладзі, А я застаўся на зямлі. Адплыць хто здолеў? Хто? Вы,блядзі! Удзень і ўноч, пры ўсім, пры ўсіх Вы грэшным целам гандлявалі - Народ, Радзіму і сваіх За хуй салдацкі прадавалі! Цяпер і гонар вам, і слава. Вы ўсё займелі.Пакрысе Вы дапаўзьлі да вадаплава.
Куды ж, куды ўсе паплылі? У цэнт'р культуры, у Эўропу? У вас жа пізды пагнілі! Ябаць ня будуць там у жопу.
Апавяданьне пра забойства для дзяцей Аднойчы, яшчэ за Саветамі, паехалі мы ў Вільню – я, мая маці і мой малодшы брат. Як прыехалі ў Сталіцу, дык пайшлі ў заапарк. А там ашалеў адзін слон. Ён зламаў агароджу ды ходзіць па заапарку. Прыбылі ўсе патрэбныя ў падобных сытуацыях сілы хуткага рэагаваньня: мянты, пажарныя ды хуткая дапамога. А слон выхапіў мяне хобатам з натоўпу ды пасадзіў сабе на плечы і так хадзіў са мной. Адзін снайпэр патрапіў у слана. Тады жывёліна зьняла мяне зь сябе і перадала людзям. Трапічны волат стаў павольна апускацца на зямлю.І перад тым, як заплюшчыцца навечна, вочы яго выпусьцілі па вялікай сьлязіне. І стала мне так шкада тое сланятка, што я сам заплакаў ды ня мог доўга супакоіцца і ўвесь час гаварыў: “Матуля, можна я яго пахаваю?”
Аднойчы, яшчэ за Саветамі, паехалі мы ў Вільню – я, мая маці і мой малодшы брат. Як прыехалі ў Сталіцу, дык пайшлі ў заапарк. А там ашалеў адзін слон. 
Ён зламаў агароджу ды ходзіць па заапарку. Прыбылі ўсе патрэбныя ў падобных сытуацыях сілы хуткага рэагаваньня: мянты, пажарныя ды хуткая дапамога. 
А слон выхапіў мяне хобатам з натоўпу ды пасадзіў сабе на плечы і так хадзіў са мной. 
Адзін снайпэр патрапіў у слана. 
Тады жывёліна зьняла мяне зь сябе і перадала людзям. Трапічны волат стаў павольна апускацца на зямлю.І перад тым, як заплюшчыцца навечна, вочы яго выпусьцілі па вялікай сьлязіне. І стала мне так шкада тое сланятка, што я сам заплакаў ды ня мог доўга супакоіцца і ўвесь час гаварыў: “Матуля, можна я яго пахаваю?” 